Forum www.timberships.fora.pl Strona Główna www.timberships.fora.pl
Forum autorskie plus dyskusyjne na temat konstrukcji, wyposażenia oraz historii statków i okrętów drewnianych
 
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   UżytkownicyUżytkownicy   GrupyGrupy   GalerieGalerie   RejestracjaRejestracja 
 ProfilProfil   Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości   ZalogujZaloguj 

Royal Navy - Skład i personalia
Idź do strony Poprzedni  1, 2, 3 ... 98, 99, 100
 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum www.timberships.fora.pl Strona Główna -> Okręty wiosłowe, żaglowe i parowo-żaglowe / Pytania, odpowiedzi, polemiki
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
kgerlach
Administrator



Dołączył: 20 Lip 2010
Posty: 5310
Przeczytał: 1 temat


PostWysłany: Śro 9:23, 13 Kwi 2016    Temat postu:

George Raynor - takiego oficera w ogóle nie było. Sądząc po datach, Panu chodzi o Johna Raynora (Raynera). Otrzymał stopień porucznika marynarki 26.02.1757. Awansował na „dowódcę” 1.07.1766. Powierzono mu wtedy 14-działowy slup Swift, wysłany na Falklandy 29.09.1767. Odszedł stamtąd na początku lutego 1769 i wrócił do Anglii w maju, a na początku czerwca zdał komendę. Johna Raynora promowano do rangi komandora 26.07.1775. Objął we wrześniu 1775 dowództwo (do 6.09.1776) 50-działowca Chatham, flagowego okrętu kontradm. (od lutego 1776 wiceadm.) Shuldhama w rejonie Jamajki. Popłynął 30.10.1776 na wody Ameryki Północnej. Brał udział w walkach o Nowy Jork. Od 6.09.1776 do 1777 albo do października 1778 dowodził 50-działowcem Bristol, na którym przeszedł 8.07.1777 w rejon Jamajki, pod flagą kontradm. Parkera. Od 1778 do 1779 Raynor był kapitanem 50-działowca Isis, operującego na wodach Ameryki Północnej. Znajdował się w eskadrze wiceadm. Howe’a w rejonie Sandy Hook 22.07.1778, kiedy pojawiła się tam, ale nie poważyła na atak, zdecydowanie przeważająca flota wiceadm. d’Estainga. Brał udział w „starciu” (manewrowaniu) floty wiceadm. Howe’a z flotą wiceadm. d’Estainga 11.08.1778 w pobliżu Narragansett Bay. Po sztormie, który po tym spotkaniu poturbował i poszarpał obie floty, Isis został doścignięty (około 80 mil od Sandy Hook) i walczył samotnie z 74-działowcem francuskim César 16.08.1778, ale – znakomicie dowodzony i świetnie obsługiwany – zadał Francuzom ciężkie straty i miał szczęście zniszczyć na francuskim okręcie urządzenie sterowe, co skłoniło przeciwnika do wycofania się. Tym niemniej uszkodzony okręt brytyjski musiał przejść dłuższy remont w Nowym Jorku. Wyszedł z tego portu do Indii Zachodnich w eskadrze komodora Hothama 4.11.1778. Uczestniczył aktywnie w walkach koło Wyspy Św. Łucji 14/15.12.1778, w czerwcu 1779 pożeglował z konwojem do Anglii. W lecie i jesienią 1779 Isis należał do Floty Kanału adm. Hardy’ego. W lutym 1780 John Raynor (Rayner) objął komendę nad 64-działowcem Inflexible, zdał dowództwo w sierpniu tego samego roku. Według niektórych przestał dowodzić, bowiem zmarł wtedy na morzu (25.08.1780), zdaniem innych umarł w 1784.
Pozdrawiam, Krzysztof Gerlach
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
kgerlach
Administrator



Dołączył: 20 Lip 2010
Posty: 5310
Przeczytał: 1 temat


PostWysłany: Czw 6:26, 14 Kwi 2016    Temat postu:

George Wilkinson otrzymał stopień porucznika marynarki 9.01.1760. Awansował na „dowódcę” 27.05.1780. Powierzono mu wtedy 14-działowy slup Saint Vincent w Indiach Zachodnich. Żaglowiec ten został 10.10.1780 wyrzucony przez huragan na brzeg jednej z Wysp Podwietrznych, ale udało się go przywrócić do służby. Wilkinsona promowano do rangi komandora 14.05.1781. Objął wówczas dowództwo (do 19.04.1782 albo do 14.04.1782) 64-działowca Prince William w Indiach Zachodnich. W eskadrze kontradm. Hooda walczył w starciach pod St Kitts 25/26.01.1782, we flocie adm. Rodneya w bitwie pod Dominiką 9.04.1782 i w bitwie u Wysepek Świętych 12.04.1782. W kwietniu 1782 podobno dowodził bardzo krótko 64-działowcem Prothee w Indiach Zachodnich. Przeszedł zaraz na 104-działowy Ville de Paris (zdobyty przez Brytyjczyków w tej ostatniej bitwie), aby odprowadzić go do Anglii, ale uszkodzony okręt zatonął w huraganie w pobliżu Nowej Fundlandii około 19.09.1782. George Wilkinson zginął, podobnie jak prawie cała załoga (z wyjątkiem jednego marynarza).
Pozdrawiam, Krzysztof Gerlach
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Janusz Kluska




Dołączył: 01 Sie 2010
Posty: 1162
Przeczytał: 0 tematów

Skąd: Wodzisław Śląski

PostWysłany: Nie 15:59, 17 Kwi 2016    Temat postu:

Panie Krzysztofie dziękuję za odpowiedzi.
Poproszę o opisanie losów oficerów RN, są nimi James Worth (… - …, awans kapitański otrzymał 02.11.1772) oraz Thomas Haynes (… - …, awans kapitański otrzymał 23.01.1779).
Pozdrawiam Janusz.
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
kgerlach
Administrator



Dołączył: 20 Lip 2010
Posty: 5310
Przeczytał: 1 temat


PostWysłany: Pon 18:12, 18 Kwi 2016    Temat postu:

James Worth zaczął służbę w Royal Navy 22.10.1733 jako „służący kapitana” na pokładzie 20-działowca Flamborough, którym dowodził wtedy kmdr Edward Hawke, operujący do sierpnia 1735 w rejonie Jamajki. Worth osiągnął pozycję midszypmena lub pomocnika nawigatora 23.06.1738. Zdał w Westminsterze egzamin na porucznika 10.10.1743, otrzymał ten stopień 20.04.1744. Awansował na „nawigatora i dowódcę” 1.07.1750 lub dokładnie 10 lat później. W każdym razie 1.07.1760 objął dowództwo 14-działowego slupa Kingfisher. Brał udział w operacji zdobycia Belle Ile w lecie 1761, stacjonował na Downs w 1762, zdał komendę w marcu 1763. Od czerwca 1765 do końca sierpnia 1768 dowodził na wodach angielskich 14-działowym slupem dwumasztowym Dispatch. Od lipca 1770 do 1772 był kapitanem 10-działowego slupa dwumasztowego Spy, wyprawionego w rejon Wysp Podwietrznych 5.10.1770, a wycofanego do rezerwy w 1772. Promowano Wortha do stopnia komandora 2.11.1772. Od maja 1773 do lipca 1775 dowodził 50-działowcem Chatham, okrętem flagowym wiceadm. Parry’ego na wodach Wysp Podwietrznych. W 1776 był kapitanem 20-działowca Deal Castle, operującego w rejonie Nowej Fundlandii. Od połowy grudnia 1778 do połowy lutego 1780 zatrudniono go przy brance marynarzy do floty. W styczniu 1781 objął komendę nad 50-działowcem Assistance we Flocie Kanału. Wysłano go 2.05.1782 z konwojem do Ameryki Północnej. Współdziałał w zdobyciu amerykańskiego żaglowca korsarskiego 16.08.1782. Pod koniec września był już w Plymouth, biorąc udział w rozprawie sądu wojennego. Jego okręt wycofano w Anglii do rezerwy na początku 1783. James Worth został spensjonowany bez awansu 17.04.1794. Zapewne w wyniku protestów w parlamencie przyznano mu jednak stopień kontradmirała w stanie spoczynku w 1795. Był żonaty i miał dzieci. Jego syn James Andrew Worth (przyszły komandor Royal Navy) został porucznikiem w 1794, a więc zapewne urodził się koło 1774. James Worth żył nadal w 1802, lecz data jego śmierci nie jest znana.
Pozdrawiam, Krzysztof Gerlach
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
kgerlach
Administrator



Dołączył: 20 Lip 2010
Posty: 5310
Przeczytał: 1 temat


PostWysłany: Wto 6:16, 19 Kwi 2016    Temat postu:

Thomas Haynes urodził się w 1732. Zaczął służbę w Royal Navy 21.01.1747 jako „marynarz” na pokładzie 44-działowca Poole, wysłanego wtedy do Afryki zachodniej i stąd ku Wyspom Podwietrznym. Haynes osiągnął pozycję midszypmena lub pomocnika nawigatora 23.12.1749. Zdał w Westminsterze egzamin na porucznika 6.11.1754, otrzymał ten stopień 1.11.1755. Tymczasem służył w 1755 na 50-działowcu Centurion (wysłanym do Wirginii 23.12.1754) nadal jako midszypmen. Oddelegowany w lecie do armii generała Braddocka, był jedynym oficerem marynarki, który przeżył bitwę pod Monongahelą. Od 14.12.1763 do 2.04.1764 był oficerem na 60-działowcu Achilles, wówczas okręcie strażniczym w Portsmouth. Od marca 1777 do 1778 dowodził 16-działowym slupem Porpoise, wysłanym na wody Jamajki 17.04.1777. Tymczasem awansował na „nawigatora i dowódcę” 9.04.1777. W 1777 działał u wybrzeży Ameryki Północnej. W styczniu 1779 był krótko kapitanem 32-działowej fregaty Ambuscade, należącej do Eskadry Zachodniej. Promowano Haynesa do stopnia komandora 30.01.1779 lub tydzień wcześniej. Powierzono mu wtedy 24-działowiec Pelican, skierowany do rejonu Jamajki 13.04.1780. Zdobył tam francuski okręt korsarski 9.12.1780. Od 14.12.1780 do 31.05.1781 dowodził na wodach Jamajki 28-działową fregatą Lowestoffe. Od 1.06.1781 do 29.12.1781 sprawował komendę nad 64-działowcem Ruby. W 1783 był krótko (do marca) kapitanem 64-działowca Belleisle we Flocie Kanału. Zmarł w grudniu 1788 w St. Thomas (w hrabstwie Devon).
Pozdrawiam, Krzysztof Gerlach
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Janusz Kluska




Dołączył: 01 Sie 2010
Posty: 1162
Przeczytał: 0 tematów

Skąd: Wodzisław Śląski

PostWysłany: Czw 18:51, 29 Lis 2018    Temat postu:

Panie Krzysztofie poproszę o opisanie losów oficerów RN, są nimi Andrew Sutherland (... - 1795, awans kapitański otrzymał 05.12.1780) oraz John Elphinstone (... - 07.1802, awans kapitański otrzymał 16.5.1793).
Pozdrawiam Janusz.
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
kgerlach
Administrator



Dołączył: 20 Lip 2010
Posty: 5310
Przeczytał: 1 temat


PostWysłany: Pią 17:27, 30 Lis 2018    Temat postu:

Andrew Sutherland uzyskał stopień porucznika 28.12.1770. Mianowano go w maju 1779 dowódcą 14-działowego slupa Vulture i jest to zapewne data awansu do stopnia commander. Wziął w tym samym miesiącu udział w ekspedycji komodora George'a Colliera (z żołnierzami brygadiera Edwarda Matthewa) przeciwko Elizabeth River nad zatoką Chesapeake, a także w działaniach na rzece Hudson w celu wygonienia Amerykanów ze Stony Point (zdobyli to miejsce w lipcu 1779). Patrolował rzekę Hudson jeszcze u schyłku 1780 i został ranny, kiedy Amerykanie z baterii na Teller Point ostrzelali Vulture we wrześniu 1780. Sutherland awansował na komandora (captain) 5.12.1780. W marcu 1781 objął dowództwo 74-działowca Russell w eskadrze kadm. Hooda w Indiach Zachodnich. Walczył w starciu koło Martyniki 29/30.04.1781 (bitwa pod Fort Royal), przeszedł z Hoodem do Ameryki Północnej, ale nie brał udziału w bitwie pod Chesapeake 5.09.1781. Wrócił do Indii Zachodnich 15.12.1781 i wkrótce zdał komendę nad okrętem Russell. Odtąd dowodził 20-działowym "post-shipem" (nie "slupem", jak błędnie pisują rozmaici autorzy w sieci - oficer w stopniu captain nie mógł być dowódcą slupa, chyba że w powieści) Saint Eustatius w rejonie Wysp Podwietrznych. Z końcem stycznia 1782 został kapitanem 64-działowca Belliqueux. Uczestniczył na nim w bitwie pod Dominiką 9.04.1782 oraz w bitwie u Wysepek Świętych 12.04.1782 (gdy poddał się mu francuski 64-działowiec Ardent), a także w akcji w Cieśnienie Mona 19.04.1782, kiedy pomagał w zdobyciu francuskiego 64-działowca Caton. Pod rozkazami adm. Pigota przeszedł na wody amerykańskie (Belliqueux stacjonował w Nowym Jorku od 5.09 do 24.10.1782), potem pomagał w blokadzie Cap Français na San Domingo, wrócił na Jamajkę w 1783, a stąd do Anglii, gdzie jego okręt wycofano do rezerwy w sierpniu 1783. Sutherland od maja 1786 do 1788 dowodził 74-działowcem Powerful, flagowym okrętem kadm. Thomasa Gravesa, głównodowodzącego w Plymouth. Od lipca 1788 do kwietnia 1789 był kapitanem 74-działowca Orion, wówczas okrętu strażniczego w Plymouth. Ożenił się 30.12.1789 z Louisą Colebrook, trzecią córką baroneta Crawford, posła do parlamentu. Mieli dzieci, w tym syna urodzonego 6.11.1792. Andrew Sutherland objął w lipcu 1790 komendę nad 64-działowcem Nassau, wprowadzonym do aktywnej służby w związku z kryzysem w stosunkach z Hiszpanią, ale jeszcze w tym samym roku (wobec zażegnania sporu) wycofanym do rezerwy. Od lutego 1793 do listopada 1794 dowodził 64-działowcem Diadem, skierowanym na przełomie kwietnia i maja 1793 na Morze Śródziemne. Okręt ten należał do floty śródziemnomorskiej wiceadm. Hooda, która od sierpnia do grudnia 1793 stacjonowała w Tulonie. Sutherland od 1.07 do 10.10.1794 sprawował na Morzu Śródziemnym komendę nad 74-działowcem Berwick. Był od listopada 1794 komisarzem marynarki wojennej w Gibraltarze. Zmarł tam 18.07.1795.
Pozdrawiam, Krzysztof Gerlach
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
kgerlach
Administrator



Dołączył: 20 Lip 2010
Posty: 5310
Przeczytał: 1 temat


PostWysłany: Sob 16:46, 01 Gru 2018    Temat postu:

John Elphinstone urodził się 14.08.1756 w Peckham (część Londynu) albo w Szkocji. Był synem komandora Royal Navy Johna Elphinstone (żyjącego 1722-1785, który w latach 1769-1771 służył w marynarce rosyjskiej jako kontradmirał) i Amelii Warburton. Zdał egzamin na porucznika w Westminsterze w 1774, ale otrzymał ten stopień dopiero 11.07.1776. W 1777 służył na 10-działowym szkunerze Labrador, operującym w latach 1777-1779 na wodach Nowej Fundlandii (nie zarejestrowanym oficjalnie w Royal Navy). W 1778 był oficerem na 74-działowcu Berwick, więc być może brał udział w bitwie pod Ouessant 27.07.1778. W 1779 należał do załogi 28-działowej fregaty Lizard. Wchodził w 1781 w skład kadry oficerskiej 32-działowej fregaty Astraea, która pożeglowała 7.10.1781 na wody Ameryki Północnej. Przeszedł w 1782 na fregatę 36-działową Monsieur, która 6.03.1782 i 27.03.1782 zdobyła francuskie okręty korsarskie, w maju 1782 operowała w składzie floty kadm. Kempenfelta, a w lipcu 1782 w składzie eskadry komodora Reeve'a, po czym została wycofana do rezerwy w marcu 1783. John Elphinstone od marca 1787 do 1789 dowodził 10-działowym kutrem Busy u północno-wschodnich wybrzeży Szkocji. Awansował do rangi commander 21.09.1790. Dostał stopień komandora (captain) 16.05.1793. Dowodząc od maja 1794 okrętem 98-działowym Glory, flagowcem kadm. George'a Keitha Elphinstone'a (wbrew dawnym biografiom wcale z nim nie spokrewnionego, ale odtąd stale go protegującego), walczył na Atlantyku w bitwie Sławnego Pierwszego Czerwca 1794 i otrzymał za to złoty medal. W sierpniu 1794 objął komendę nad 98-działowcem Barfleur, nowym okrętem flagowym kadm. Elphinstone'a, i sprawował ją do marca 1795. Był od kwietnia 1795 kapitanem 74-działowca Monarch, flagowego okrętu kadm. (wiceadm. od 1.06.1795) George'a Keitha Elphinstone'a w ekspedycji przeciwko holenderskiej Kolonii Przylądkowej; uczestniczył w zajęciu tego kraju po operacjach prowadzonych od lipca do września 1795 oraz w pojmaniu całej holenderskiej eskadry w zatoce Saldanha w sierpniu 1796. W 1797 dowodził krótko 100-działowcem Queen Charlotte. Od września do października 1798 sprawował komendę nad 74-działowcem Hannibal. Od 14.11.1798 (faktycznie od 26.11.1798) do 31.12.1798 był kapitanem 80-działowca Foudroyant, flagowego okrętu wiceadm. lorda Keith (czyli dawnego George’a Keitha Elphinstone’a); pożeglował 6.12.1798 na Morze Śródziemne, docierając do Gibraltaru 19.12. Tam zszedł z okrętu razem z lordem Keith. Od lutego do sierpnia 1799 sprawował komendę nad 98-działowcem Barfleur, ponownie okrętem flagowym lorda Keith, który operował pod Kadyksem, a od maja 1799 na Morzu Śródziemnym. Od września 1799 John Elphinstone dowodził 74-działowcem Hector. W 1801 jego okręt należał do eskadry kadm. Johna Borlase'a Warrena, operującej w lutym między Gibraltarem a Minorką. Od czerwca 1801 John Elphinstone zajmował stanowisko Kapitana Floty (szefa sztabu) adm. lorda Keith na 80-działowcu Foudroyant. Zmarł 17.12.1801 w La Valetta na Malcie. W 1802 (nie wiedziano jeszcze o jego śmierci) John Elphinstone dostał o sułtana tureckiego złoty medal za wyróżniającą się służbę u wybrzeży Egiptu.
Pozdrawiam, Krzysztof Gerlach
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Janusz Kluska




Dołączył: 01 Sie 2010
Posty: 1162
Przeczytał: 0 tematów

Skąd: Wodzisław Śląski

PostWysłany: Nie 21:07, 02 Gru 2018    Temat postu:

Panie Krzysztofie dziękuję za odpowiedzi.
Pozdrawiam Janusz.
Powrót do góry
Zobacz profil autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum www.timberships.fora.pl Strona Główna -> Okręty wiosłowe, żaglowe i parowo-żaglowe / Pytania, odpowiedzi, polemiki Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Idź do strony Poprzedni  1, 2, 3 ... 98, 99, 100
Strona 100 z 100

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach

fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Regulamin